Płk. dypl.Kazimierz Iranek Osmecki

urodził się w Pstrągowej 5 września 1897 roku w majątku Bętkówki, jako syn Jana i Antoniny z domu Gokiert. Wczesne dzieciństwo spędził w rodzinnym majątku. Następnie kontynuował naukę w szkole w Rzeszowie , gdzie        w gimnazjum poznał Lepolda Lisa-Kulę, z którym połączyła go serdeczna przyjaźń. W grudniu 1916 roku wstąpił do Legionów Polskich.

Po kryzysie przysięgowym w 1917 roku został wcielony do armii austriackiej i skierowany na front włoski. 

Po zakończeniu I wojny nadal kontynuował walkę o wolną Polskę w wojnie z bolszewikami. W okresie międzywojennym nieustannie podnosił swoje umiejętności studiując, a następnie wykładając w Wyższej Szkole Wojskowej w Warszawie.

W trakcie kampanii wrześniowej 1939 roku pełniąc funkcję oficera do zleceń Naczelnego Kwatermistrza przedostał się na Węgry, a następnie przez Francję do Wielkiej Brytanii. Już w 1940 roku we Francji został szefem Oddziału II Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii w czerwcu 1940 został kierownikiem referatu informacyjno-wywiadowczego w Oddziale VI (Specjalnym) Sztabu Naczelnego Wodza. Już 6 listopada 1940 roku na polecenie Naczelnego Wodza gen. Władysława Sikorskiego udał się jako emisariusz Antoni przez Afrykę, Bałkany , Bieszczady, szlakiem kurierów do okupowanej Polski. Po szczęśliwym powrocie do Londynu z pierwszej misji ponownie znalazł się w kraju w nocy z 13 na 14 marca 1943 roku jako cichociemny, zrzucony w okolicach Otwocka. Początkowo został szefem Oddziału IV Komendy Głównej Armii Krajowej, a od stycznia 1944 do końca Powstania Warszawskiego szefem Oddziału II ( informacyjno- wywiadowczego) Komendy Głównej AK. 

Z upoważnienia komendanta głównego AK gen. Tadeusza Bora – Komorowskiego, pertraktował warunki kapitulacji powstania i podpisał układ o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie. Od 5 października trafił do niemieckiej niewoli m.in. w Oflagu Coldizt. Po wojnie w maju 1945 roku powrócił do Londynu, gdzie mieszkał do śmierci -22 maja 1984 roku.